حدود دو قرن پیش در کشوری که بیش از سایر نقاط جهان سرانه سرمایه گذاری دارد، یعنی در سوئیس، فعالیت بانکداری اختصاصی آغاز شد. به رغم این عمر طولانی، تنها در سه دهه اخیر است که بانک های تجاری به طور گسترده ای خدمات مالی ای را به مشتریان خود ارائه می کنند که در بالا به آن ها اشاره شد. این خدمات نام بانکداری اختصاصی یا private banking را به خود گرفته است.
این خدمات به مشتریانی ارائه می شود که درآمد مکفی دارند و از حداقل ثروتی برخوردارند. بانک های تجاری برای اینکه قادر باشند این خدمات را به مشتریان خود ارائه دهند، می باید بخش مستقلی را ایجاد کنند، و به علاوه شرکت خواهری داشته باشند که بانکداری سرمایه گذاری میکند، یعنی می تواند ثروت مشتریان بانک را مدیریت کند. چنین بخشی از بانک که بخش بانکداری اختصاصی نام دارد، هم امور مالی مشتریان را اداره می کند، هم به آنان مشاوره مالی می دهد و هم مدیریت ثروت می کند، یعنی ثروت مشتریان را به گونه ای اداره می کند که با قبول سطح ریسک موردنظر آنان، بازده مشتریان حداکثر باشد.
همه بانک های تجاری بزرگ دنیا، شرکت های تابعه یا شرکت های خواهری دارند که بانکداری سرمایه گذاری می کنند، و همه آن ها بدون استثناء خدمات بانکداری اختصاصی به مشتریان خود ارائه می کنند. نه تنها بانک های تجاری پرآوازه ای چون سیتی بنک، بارکلیز، اچ.اس.بی.سی.، دویچه بانک، بی.ان.پی. پاریبا، یو.بی.اس.، رویال بانک کانادا، میتسوبیشی ژاپن، آر.بی.اس.، آلیانس، سوسیته جنرال، ای.بی.ان.، آی.ان.جی.؛ بلکه بانک هایی چون ایتائو در برزیل، میفل مکزیک، عرب بنک بحرین، بانک چین، هنگسنگ هنک کنگ، بانک دولتی هند، بانک ماندیری اندونزی، کوکمین بنک در کره و نیز اکبنک در ترکیه به مشتریان خود خدمات بانکداری اختصاصی ارائه می دهند. زمان آن فرا رسیده است که بانک های ایرانی نیز چنین خدماتی را به مشتریان خود ارائه دهند.